Επανερχόμαστε με όλες τις Ειδήσεις και τα Νέα της Ιεράς Συνόδου μας. Ευχαριστούμε που είστε μαζί μας!!
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009
Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου 2009
Τρίτη 11 Αυγούστου 2009
Πανήγυρη Αγίας Ειρήνης
Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009
Πανήγυρη Αγίας Άννης
ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΗΣ ΛΥΓΑΡΙΑΣ ΛΑΜΙΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
Οι εγκαταστάσεις της Μονής
Οι εγκαταστάσεις έτσι όπως εμφανίζονται σήμερα στα μάτια του επισκέπτη, άρχισαν να αναγείρονται στην δεκαετία του '60. Εχουν σχήμα κεφαλαίου Γ, με ανοικτές την ανατολική και την νότια πλευρά.
Η κεντρική πύλη της Μονής βρίσκεται στη νότια πλευρά, όπου καταλήγει βατός χωματόδρομος, ο οποίος συνδέει το μοναστήρι με τον δρόμο Λαμίας-Δομοκού. Είναι καμαροσκεπής και στο υπέρθυρο υπάρχει μεγάλων διαστάσεων εικόνα της Κοιμήσεως της Αγίας Άννης.
Εσωτερικά η Ιερά Μονή κοσμείται με τοιχογραφίες βυζαντινής τεχνοτροπίας.
Η βόρεια πτέρυγα της μονής περιλαμβάνει κελιά μοναχών κοινόχρηστους χώρους, το κελί και το γραφείο του μακαριστού Προϊστάμενου της Μονής Αρχιμανδρίτου Ιωάσαφ και το καταπληκτικότατο Παρεκκλήσιο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Μηνά, το οποίο χρησιμοποιεί η αδελφότητα για τις καθημερινές ακολουθίες την χειμερινή περίοδο. Πρόκειται για μονόκλιτη καμαροσκεπή βασιλική με τρούλο και ιδιαίτερο κωδωνοστάσιο. Κοσμείται με ξυλόγλυπτο τέμπλο και φορητές εικόνες.
Η μορφολογία του εδάφους επιτρέπει την δημιουργία εκτεταμένων ισόγειων βοηθητικών χώρων στην εξωτερική πλευρά της δυτικής πτέρυγας.
Η Μονή μετετράπη σε Γυναικεία το έτος 1995, κατόπιν Αποφάσεως του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ανδρέου, λόγω ελλείψεως μοναχών.
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Το Supermarket του Ουρανού

Περπατούσα πριν καιρό στην λεωφόρο της ζωής.
Μια μέρα είδα μια πινακίδα που έγραφε: «Σούπερμάρκετ Ουρανού».
Καθώς ήρθα πιο κοντά η πόρτα άνοιξε και δίχως να το καταλ΄βω, βρέθηκα μέσα.
Είδα οικοδεσπότες Αγγελούδια που στέκονταν παντού. Ένα αγγελούδι με πλησίασε, μου έδωσε ένα καλάθι και μου είπε: «ψώνισε με σύνεση».
Όλα όσα ένας χριστιανός χρειάζεται ήταν μές΄στο σούπερμάρκετ.
Όσα δεν μπορούσες να κουβαλήσεις σήμερα, θα μπορούσες να ξανάρθεις πάλι.
Στο καλάθι μου ρώτα έβαλα λίγη «Υπομονή» και στην ίδια σειρά βρήκα την
«Αγάπη» και πιο κάτω την
«Κατανόηση».
Τα χρειάζσαι αυτά παντού, όπου κι αν πάς.
Πήρα μία σακούλα
«Σοφία» μια, δυό σακούλες
«Πίστη».
Δεν μπορούσα να προσπεράσω το Άγιο Πνεύμα γιατί ήταν παντού μέσα στην αίθουσα.
Σταμάτησα να πάρω λίγη
«Δύναμη» και
«Κουράγιο», για να βοηθηθώ να τρέξω στον αγώνα.
Σχεδόν το καλάθι μου είχε γεμίσει, μα θυμήθηκα ότι χρειαζόμουν την
«Ευλογία».
Δεν ξέχασα να πάρω τη
«Σωτηρία»
γιατί ήταν δωρεάν. Έτσι προσπάθησα και πήρα αρκετή και για τους δύο, για σένα και εμένα.
Οπωσδήποτε μην παραλείψω, μην προσπεράσω, την
«Ταπεινοφροσύνη», τη
«Συγχώρηση», τη
«Δικαιοσύνη» και την
«Ευγνωμοσύνη».
Τελικά ξεκίνησα για το ταμείο να πληρώση το λογαριασμό. Πίστευα ότι είχα ότι χρειαζόμουν για να εκπληρώσω την επιθυμία του δασκάλου μου.
Καθώς προχωρούσα στο διάδρομο είδα την
«Προσευχή» και την
«Εγκράτεια».
Σίγουρα τις χρειαζόμουν και τι δύο, γιατί ήξερα ότι μόλις βγώ έξω θα συναντούσα ην αμαρτία.
Η «Ειρήνη» και ή «Χαρά» ήταν εν αφθονία στο τελευταίο ράφι.
Το «Τραγούδι» και η «Δοξολογία» κρέμονταν στο πλάι κι έτσι έβαλα και από αυτά στο καλάθι μου.
Πλησιάζοντας τον άγγελλο στο ταμείο τον ρώτησα:
-Πόσα σας οφείλω;
-Πάρε τα μαζί σου όπου κι αν πάς, μου απάντησε με ένα μειδίαμα.
-Πόσα σας οφείλω γι όλα αυτά; Ξαναρώτησα
Ο Άγγελος χαμμογέλασε πάλι και μου είπε:
«Ο Χριστός έχει πληρώσει το λογαριασμό σου πριν πολλά πολλά χρόνια»
Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009
15 ΙΟΥΛΙΟΥ - 35 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

15 Ιουλίου σήμερα και μετρούμε ακόμη μία μαύρη επέτειο. 35 χρόνια από τότε κι εμείς καταντήσαμε να μετρούμε τα χρόνια. 31, 32, 33, 34, 35.....
Ακολουθεί το σημερινό "Κατά Σέρτην Μονόστηλον"
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
Προς Λογοδοτούντας
του Γ. Σέρτη
ΑΝ–κυρίως ως εσωτερική ανάγκη, και «ως χρέος έναντι των νεκρών που μας δώρισαν τη ζωή για να τούς ιστορήσουμε», όπως λέει ο Ποιητής– δεν μπορούμε να προσπεράσουμε το πρωινό της 15ης Ιουλίου –όχι 35 αλλά 350 χρόνια να παρέλθουν– είναι γιατί –φευ– δεν ήταν«στιγμιαίο έγκλημα» αλλά«έγκλημα επαχθούς διαρκείας».
Όσοι ζήσαμε σε όλη του την έκταση εκείνο το τραγικό πρωινό και μαζί με το κομμένο στη μέση «Το πουκάμισο το θαλασσί» κόπηκε στη μέσηκαι η ζωή και η ταυτότητά μας, απορούμε και αιφνιδιαζόμαστε: —Αν μόνο σε μια γενιά –από τότε– μπορούν να λέγονται και ν’ ακούγονται τόσες διαστροφικές… νεοϊστορικές «απόψεις», τι θα συμβεί εάν η γενιά των αυτοπτών μαρτύρων απέλθει;
Εάν –ακόμα και ύστερα από 35 χρόνια– νιώθεις να ηχεί στ’ αυτιά σου η λυγμική φωνή του Μακάριου, που –ύστερα από επανειλημμένες, καθημερινές προειδοποιήσεις τριών χρόνων:«οι δυναμιτίζοντες την Δημοκρατίαν είναι τουρκοποίησιν που θα επιφέρουν» – εκείνο το πρωινό της 15ης Ιουλίου ξέσπασε:«Η Χούντα αποφάσισε να διχοτομήσει την Κύπρο», και, ταυτόχρονα ακούς τους… νεοϊστορικούς –με τους τίτλους των σεμιναρίων– να αναμασούν τους πραξικοπηματικούς και τουρκικούς ισχυρισμούς –«φταιν τα… ελλείμματα της Δημοκρατίας επί Μακαρίου»!– τότε ξέρεις: —Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου δεν άνοιξε απλώς τις κερκόπορτες στον Αττίλα. Στόχευσε καιτην εξόντωση των ψυχών –και ας λέει ο Ποιητής ότι «δεν ξεγίνονται οι ψυχές, όσα σύνεργα και αν μαζέψει ο κατακτητής».
Ανάγκη, λοιπόν, ξανά και ξανά: Εμείς «να λέμε τον φόνο φόνο, την προδοσία προδοσία, την κατοχή κατοχή». Ανάγκη, όσο αναγκαίο το οξυγόνο που αναπνέουμε, όσο δυνατοί και αν –νομίζουν ότι– είναι όσοι το μολύνουν.
Τρίτη 7 Ιουλίου 2009
Κυριακή 5 Ιουλίου 2009
Ο π. Δημήτριος έφυγε...
Τα τελευταία 2 έτη της ζωής του έμενεν κλινήρης, ένεκα της ανιάτου ασθενείας, αδυνατών να ασκήσει τα ιερατικά του κάθηκοντα. Τον τελευταίον καιρόν μετέλαβε τρίς των Αχράντων Μυσηρίων από τον πνευματικό του πατέρα, Σεβ. Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Παχώμιο, ο οποίος παρά το προκεχωρημένον της ηλικίας του έτρεξε προς τούτο εις την οικίαν του εις την Πάτρα. Ολίγον προ της τελευτής του και συγκεκριμένως το Σάββατον 31ην Μαϊου, επεσκέφθη τον ασθενούντα π. Δημήτριον εις την κατοικίαν του ο Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου, Αιδ/τος Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Τσαρκατζόγλου. (βλ. φωτό)
Ευχόμεθα όπως Κύριος ο Θεός αναπαύσει την ψυχήν του αγωνιστού π. Δημητρίου εν χώρα ζώντων και κατατάξη αυτήν εν σκηναίς δικαίων. Ας είναι αιωνία του η μνήμη και ας έχωμεν την ευχήν του!
Σάββατο 20 Ιουνίου 2009
Ιερός Καθεδρικός Ναός Αθηνών



Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


