Ευχαριστούμε θερμά τους εκατοντάδες καθημερινούς επισκέπτες μας!!!

Στη μουσική μας ακούτε ένα μεγάλο αφιέρωμα στον προ έτους κοιμηθέντα αείμνηστο Μέγα Δάσκαλό μας, ρέκτη και πρωτεργάτη της ρωμέϊκης μουσικής παράδοσης Λυκούργο Αγγελόπουλο, τον αληθώς Μαΐστορα της Ψαλτικής Τέχνης!!!

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Η Θεία Ανάληψις



«Λόγος περ τς ναλήψεως το Χριστο»
γίου Γρηγορίου Παλαμ
(νεοελληνικ πόδοση)

Βλέπετε ατ τ κοιν γι μς ορτ κα εφροσύνη, τν ποία Κύριός μας ησος Χριστς χάρισε μ τν νάσταση κα νάληψή του στος πιστούς; πήγασε π θλίψη.

Βλέπετε ατ τ ζωή, μλλον δ τν θανασία; πιφάνηκε σ μς π θάνατο.

Βλέπετε τ οράνιο ψος, στ ποο νέβηκε κατ τν νύψωσή του Κύριος κα τν περδεδοξασμένη δόξα πο δοξάσθηκε κατ σάρκα; Τ πέτυχε μ τ ταπείνωση κα τν δοξία. πως λέγει πόστολος γι᾿ ατόν, «ταπείνωσε τν αυτό του γενόμενος πήκοος μέχρι θανάτου, κα μάλιστα σταυρικο θανάτου, γι᾿ ατ κι᾿ Θες τν περύψωσε κα το χάρισε νομα νώτερο π κάθε νομα, στε στ νομα το ησο ν καμφθε κάθε γόνατο πουρανίων κα πιγείων κα καταχθονίων κα ν διακηρύξει κάθε γλώσσα τι ησος Χριστς εναι Κύριος σ δόξα Θεο Πατρός».(Φιλ. β´ 8-11).

ν λοιπν Θες περύψωσε τ Χριστό του γι τ λόγο τι ταπεινώθηκε, τι τιμάσθηκε, τι πειράσθηκε, τι πέμεινε πονείδιστο σταυρ κα θάνατο γι χάρη μας, πς θ σώσει κα θ δοξάσει κα θ νυψώσει μς, ν δν πιλέξωμε τ ταπείνωση, ν δν δείξουμε τ πρς τος μοφύλους γάπη, ν δν νακτήσωμε τς ψυχές μας δι τς πομονς τν πειρασμν, ν δν κολουθομε δι τς στενς πύλης κα δο, πο δηγε στν αώνια ζωή, τν σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ᾿ ατήν; «διότι, κα Χριστς παθε γι μς, φήνοντάς μας πογραμμ (παράδειγμα), γι ν παρακολουθήσουμε τ χνη του». (Α´ Πέτρ. β´ 21).

νυπόστατος Σοφία το ψίστου Πατρός, προαιώνιος Λόγος, πο π φιλανθρωπία νώθηκε μ᾿ μς κα μς συναναστράφηκε, νέδειξε τώρα μπράκτως μι ορτ πολ νώτερη κα π ατ τν περοχή. Γιατ τώρα γιορτάζουμε τ διάβαση, τς σ᾿ ατν ερισκομένης φύσεώς μας, χι π τ πόγεια πρς τν πιφάνεια τς γς, λλ π τ γ πρς τν οραν το ορανο κα πρς τν πέρα π ατν θρόνο το δεσπότη τν πάντων.

Σήμερα Κύριος χι μόνο στάθηκε, πως μετ τν νάσταση, στ μέσο τν μαθητν του, λλ κα ποχωρίσθηκε π ατος καί, ν τν βλεπαν, ναλήφθηκε στν οραν κα εσλθε στ᾿ ληθιν για τν γίων «κα κάθησε στ δεξι το Πατρς πάνω π κάθε ρχ κα ξουσία κα π κάθε νομα κα ξίωμα, πο γνωρίζεται κα νομάζεται ετε στν παρόντα ετε στν μέλλοντα αώνα». (φ. α´ 20).

Γιατί λοιπν στάθηκε στ μέσο τους κι᾿ πειτα τος συνόδευσε; «Τος ξήγαγε, λέγει, ξω ως τ Βηθανία», λλ «κα φο σήκωσε τ χέρια του, τος ελόγησε». (Λουκ. κδ´ 50). Τ καμε γι ν πιδείξει τν αυτό του λόκληρο σο κα βλαβ, γι ν παρουσιάσει τ πόδια γι κα βαδίζοντα σταθερά, ατ πο πέστησαν τ τρυπήματα τν καρφιν, τ μοίως π το σταυρο καρφωμένα χέρια, τν δια τη λογχισμένη πλευρά, ν φεραν πάνω τους, τος τύπους τν πληγν, πρς διαπίστωση το σωτηριώδους πάθους.

γ δ νομίζω τι δι το «στάθηκε στ μέσο τν μαθητν» δεικνύεται κα τ τι ατο στηρίχθηκαν στ πίστη πρς ατόν, μ ατ τ φανέρωση κα ελογία του. Γιατ δν στάθηκε μόνο στ μέσο λων ατν, λλ κα στ μέσο της καρδις το καθενός, γιατ π κείνη τν ρα ο πόστολοι το Κυρίου γιναν σταθερο κα μετακίνητοι.

Στάθηκε λοιπν στ μέσο τους κα τος λέγει, «ερήνη σ σς», τούτη τ γλυκι κα σημαντικ κα συνηθισμένη του προσφώνηση. Τν διπλ ερήνη, πρς τ Θε πο εναι γέννημα τς εσέβειας κα ατ πο χουμε ο νθρωποι μεταξύ μας. Κα καθς τος εδε φοβισμένους κα ταραγμένους π τν νέλπιστη κα παράδοξη θέα, γιατ νόμισαν τι βλέπουν πνεμα - φάντασμα, ατς τος νέφερε πάλι τος διαλογισμος τς καρδις των, κα φο δειξε τι εναι ατς διος, πρότεινε τ διαβεβαίωση δι τς ξετάσεως κα ψηλαφήσεως. Ζήτησε φαγώσιμο, χι γιατ εχε νάγκη τροφς, λλ γι πιβεβαίωση τς ναστάσεώς του.

φαγε δ μέρος ψητο ψαριο κα μέλι π κηρύθρα, πο εναι κα ατ σύμβολα το μυστηρίου του. Δηλαδ Λόγος το Θεο νωσε στν αυτό του καθ᾿ πόσταση τ φύση μας, πο σν χθς κολυμποσε στν γρότητα το δονικο κα μπαθος βίου, κα τν καθάρισε μ τ πρόσιτο πρ τς Θεότητός του. Μ κηρύθρα δ μελισσιο μοιάζει φύση μας γιατ κατέχει τ λογικ θησαυρ τοποθετημένο στ σμα σν μέλι στ κηρύθρα. Τρώγει π ατ εχαρίστως γιατ καθιστ φαγητό του τ σωτηρία το καθενς π τος μετέχοντας τς φύσεως. Δν τρώει λόκληρο, λλ μέρος «π κηρύθρα μέλι» πειδ δν πίστευσαν λοι κα δν τ παίρνει μόνος του, λλ προσφέρεται π τος μαθητές, γιατ το φέρνουν μόνο τος πιστεύοντες σ᾿ ατόν, χωρίζοντάς τους π τος πίστους.

Κατόπιν τος πενθύμισε τος λόγους του πρν τ πάθος, πο λοι πραγματοποιήθηκαν. Τος ποσχέθηκε ν τος στείλει τ γιο Πνεμα, τος επε ν καθίσουν στν ερουσαλμ μέχρι ν λάβουν δύναμη π ψηλά. Μετ τ συζήτηση Κύριος τος βγαλε π τ σπίτι κα τος δήγησε ως τ Βηθανία κα φο τος ελόγησε, πως ναφέραμε, ποχωρίσθηκε π ατος κα νυψώθηκε πρς τν ορανό, χρησιμοποιώντας νεφέλη σν χημα κα νλθε νδόξως στος ορανούς, στ δεξι τς μεγαλοσύνης το Πατρός, καθιστώντας μόθρονο τ φύραμά μας.

Καθς ο πόστολοι δν σταματοσαν ν κοιτάζουν τν ορανό, μ τ φροντίδα τν γγέλων πληροφορονται τι τσι θ λθει πάλι π τν οραν κα «θ τν δον λες ο φυλς τς γς, ν ρχεται πάνω στς νεφέλες το ορανο». (Ματθ. κδ´ 30). Τότε ο μαθητς φο προσκύνησαν π τ ρος τν λαιών, π που ναλήφθηκε Κύριος, πέστρεψαν στν ερουσαλμ χαρούμενοι, ανώντας κα ελογώντας τ Θε κα ναμένοντες τν πιδημία το θείου Πνεύματος.

πως λοιπν κενος ζησε κα πεβίωσε, ναστήθηκε κα ναλήφθηκε, τσι κι᾿ μες ζομε κα πεθαίνουμε κα θ ναστηθομε λοι. Τν νάληψη μως δν θ πετύχουμε λοι, λλ μόνο κενοι γι τος ποίους ζω εναι Χριστς κα θάνατος εναι κέρδος, σοι πρ το θανάτου σταύρωσαν τν μαρτία δι τς μετανοίας, μόνο ατο θ ναληφθον μετ τν κοιν νάσταση σ νεφέλες πρς συνάντηση το Κυρίου στν έρα. ´ Θεσ. δ´ 17).

ς ρθουμε στ περο μας, στ νο μας προσευχόμενοι, ς καθαρίσουμε τος αυτούς μας γι ν πετύχουμε τν πιδημία το Παρακλήτου κα ν προσκυνήσουμε Πατέρα κα Υἱὸ κα γιο Πνεμα, τώρα κα πάντοτε κα στος αἰῶνες τν αώνων. Γένοιτο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: